Er lijkt een forse toename te zijn van het aantal Nederlanders en Nederlandse bedrijven dat in Tanzania, en dan met name op Zanzibar, investeert. De natuur in dit sinds 1964 verenigde land ongekend spectaculair, van koraalriffen tot savannes tot besneeuwde bergtoppen. Vaak gaat het dat ook om investeringen in vastgoed en toerisme. (Naast het traditioneel grote aandeel dat Nederlandse bedrijven hebben in de bloementeelt in Oost-Afrika.)
De fiscale aspecten van deze jurisdictie zijn tricky, omdat Nederland geen belastingverdrag met Tanzania heeft. Dit betekent in de praktijk dat er een risico bestaat op dubbele belasting (in Nederland en in Tanzania), en dat je ter voorkoming van die dubbele belasting aangewezen bent op het Besluit ter voorkoming van dubbele belasting. Dit is regelgeving die Nederland eenzijdig heeft ingevoerd voor situaties waarin geen belastingverdrag van toepassing is. Tanzania wordt gekwalificeerd als ontwikkelingsland, en het is deel van het Nederlandse fiscale beleid om ontwikkelingslanden investeringen en belastinginkomsten uit die investeringen te gunnen. In Nederland heb je dan in sommige gevallen recht op vrijstelling of verrekening. Daar recht op hebben en dat geregeld krijgen zijn in de praktijk nog wel twee verschillende dingen.
Voordat je investeert of zakendoet in Tanzania, of in enig ander land waarmee Nederland geen belastingverdrag heeft, denk dan goed na over het volgende:
- Investeer je rechtstreeks of via een Nederlandse BV? (Dus privé of zakelijk?)
- Houdt het land bronbelasting in op uitgaande betalingen? Zo ja, verleent Nederland voorkoming dubbele belasting? Hoe worden die betalingen gekwalificeerd?
- Wat is in de ogen van dat land een belastbare ‘vaste inrichting’ en strookt dat met de Nederlandse opvattingen?
- Is het beter om te structureren via een derde land dat wel een belastingverdrag heeft?
- Kun je voldoende documentatie verzamelen om in Nederlandse de eventuele voorkoming dubbele belasting te onderbouwen?
Samengevat: Nederland is redelijk ruimhartig en gunt ontwikkelingslanden investeringen en belastingheffing. Daarom geeft het Nederlanders die in ontwikkelingslanden investeren of werken in veel gevallen een belastingvoordeel, of beter gezegd: voorkomt het een belastingnadeel. Zelfs als er geen belastingverdrag is afgesloten met het land in kwestie, zoals Tanzania. Dit werkt echter alleen als de structuur goed is opgezet, als betalingen juist gekwalificeerd worden en als je het juiste papierwerk kunt overleggen.
